Monthly Archives: December 2020

કેન્સરની ઉડાડી ફીરકી પાર્ટ 3

૧.૧૨.૧૮

લે આ તો ફરી ડોકાયું! સાત વરસે…૨ બે મહિના થયાં… આમ તો એની સાઈડ ઇફેક્ટ રૂપે ક્યારનું હેરાન કરતું હતું પણ ઓફિશિયલ પગરણ બે મહિના પહેલાં! ભગવાનને પણ જાણે ખબર પડી ગઈ છે કે આ બુનનું શરીર અને મન ખમી શકે એમ છે એટલે ઘડી ઘડી મોકલી દયે છે!😉 એટલું યે એ નથી સમજતો કે હું તો ઠીક પણ મારાં ઘરનાનો પણ વિચાર નથી કરતો…જો કે અમે બધાં સજ્જ થઈ ગયાં છીએ લડવા એની સાથે ને સામે…

જો કે સાચું કહું …મેં તો વિચાર્યું હતું કે લડયાં વગર હથિયાર હેઠાં મૂકી દઉં…જીવનના બે વરસ લખ્યાં હશે તો બાર વરસ નહિ થાય ને બાર ના બે નહિ થાય…હવે જેટલું જીવું બસ દવા લઈને હેરાન થયાં વગર મજેથી જીવું…એ માટે ખરેખર સજ્જ જ છું…ખબર પડી તો યે વિચલિત નહોતી થઈ…

પણ…મને તાવ આવ્યો ને ડોક્ટરને બતાવવાનો વારો આવ્યો એમાં સોનોગ્રાફીની વાત થઈ એમાં હું વળી બોલી ગઈ કે મને ડાઉટ લાગે છે…બસ પછી જોઈએ શું? ઘરનાં પાછળ પડી ગયાં…ઘરમાં બધાંનો ખૂબ જ સાથ સહકાર છે એ પ્લસ પોઇન્ટ…કેન્સર સામે લડવા માટે… ને ટ્રીટમેન્ટ શરૂ થઈ…હાય ડોઝના ઇંજેક્શન અને હાય ડોઝની ગોળી…જેની સાઈડ ઇફેક્ટ બહુ થાય છે ને એ રીતે મને હેરાન કરવાનો પ્રયત્ન કરે છે કેન્સર…પણ એને ઘોળીને પી જવાનો ઉપાય છે મારી પાસે….આ ફેસબુક..વોટ્સએપ… નાં સાહિત્યના ગ્રુપમાં એક્ટિવ રહું…છું..આમ તો 4 5 ગ્રુપમાં જ એક્ટિવ છું…શબ્દાવકાશ…અભિવ્યક્તિ.. તોફાની તાંડવ…વેલવિશર વુમન કલબ..ને સર્જન માઇક્રોફિક્શન…એ ય ને મોજથી લખો ને વાંચો…મિત્રોમાં આનંદ વહેંચો…

ઓગષ્ટ ૨૦૧૯

ટ્રીટમેન્ટ તો બરાબર ચાલે છે પણ પેટમાં જમણી બાજુ દુખ્યાં કરે છે એટલે લીવરની અને ભેગી ભેગી બ્રેસ્ટની સોનોગ્રાફી કરાવી. તો નવું તુત

 બહાર આવ્યું. લીવરમાં પણ રમતી રમતી ગાંઠ પહોંચી ગઈ છે. બન્ને બ્રેસ્ટમાં પણ. જ્યાં ૨૦૦૮ માં અને ૨૦૧૦ માં કેન્સરે દેખા દીધી હતી ને એ જગ્યાનાં ટાકામાં થોડું થોડું બ્લીડીંગ થતું હતું એ વધ્યું છે.. ડ્રેસિંગ કરતાં જ રહેવું પડે રોજ.. આ બધાં કારણે સેકન્ડ ઓપિનિયન માટે મુંબઈ ટાટા હોસ્પિટલના હેડની એપોઇન્ટમેન્ટ લઇને બતાવી આવ્યાં.. ફરી ત્યાં પણ બાયોપ્સી રિપોર્ટ કરાવ્યો. ત્યાંના ડૉક્ટરે પણ ટ્રીટમેન્ટ બરાબર ચાલે એમ કહ્યું.

અહીં આવ્યાં પછી મારા દીકરાએ મારાં મોટાભાઈ.. ભાભી.. બેન બનેવી ભાણી.. જમાઈ સહુને બોલાવી મને .. મારાં મનને ફ્રેશ કરવાં મારાં પિયરબાજુના સહુ દહેરાદુન ગંગા કિનારે ૪ દિવસ રહ્યાં.. મન ને શરીરથી ખરેખર ફ્રેશ થઈ ગઈ. રક્ષાબંધન આવતી હતી એટલે અમે ૩ ભાઈ બહેન ને ભાભી ઉદેપુર ગયાં. સાચ્ચે મારાં બાળકો.. એમાંય મારો દીકરો સતત એ જ પ્રયત્નમાં હોય છે કે હું કેવી રીતે ખુશ રહું ને મારી તબિયત સુધરે. બાળકોની બાબતે ખૂબ નસીબદાર છું.. દીકરો દીકરી.. વહુદીકરી.. ખૂબ ધ્યાન રાખ્યા કરે.

૨૦૧૯ ઓક્ટોબર

વર્ષોની મારી બદ્રીકેદારની જાત્રા કરવાની મનોકામના પૂર્ણ કરવા દીકરાએ હેલિકોપ્ટરથી જાત્રા થઈ જાય ને હું કે મારા મિસ્ટર હેરાન ન થઈએ એવી ગોઠવણ કરી. દીકરો દીકરી ને અમે બન્ને ૩ દિવસમાં જાત્રા કરી આવ્યાં. મારી કોઈ ઈચ્છા રહી ન જવી જોઈએ એનું સતત દીકરો ધ્યાન રાખે.

ઘરમાં ૧૦ વરસની પૌત્રી ને વરસનો પૌત્ર. ૫ વરસનો દોહિત્ર.. લાગણીનાં એવાં તાણાવાણાથી ગૂંથાયેલા કે સમય ક્યાં સરી જાય છે ખબર નથી પડતી.

બચ્ચાઓ પણ જાણે સમજે છે બાને શારીરિક રીતે મસ્તી કરી હેરાન ન કરાય.. તોફાન બા સાથે કરાય પણ દૂર રહીને..

૨૦૨૦ ની શરૂઆત..

દીકરાને બિઝનેસમાં પ્રોબ્લેમ્સ આવવા લાગ્યા છે પણ મારી લાખોની ટ્રીટમેન્ટમાં જરાય બાંધછોડ નહિ.. મને એનો અહેસાસ અને દુઃખ પણ થાય છે.. ખોટા ખર્ચનાં ખાડામાં ઉતરી રહ્યા છીએ. અંદરથી સતત એમ જ મનોમંથન ચાલતું રહે છે.. જીવવાનું લખ્યું હશે એટલું જ જીવીશ પણ દીકરાને ખર્ચનાં ખાડામાં ખોટી ઉતારું છું. એ લોકો માનતા નથી.. ને ન જ માને એ પણ હકીકત છે.

લ્યો, કોરોના આવ્યું ને કૅમોના ઇંજેક્શન ચાલતાં હતાં એ બંધ થયા.. હોસ્પિટલમાં ન જવાય કરીને.. ૩ મહિના ફોનથી ઓરલ ગોળીઓની ટ્રીટમેન્ટ ચાલી. 

જુલાઈ આવ્યો.. થોડી છૂટ મળી એટલે ડૉક્ટરના કહેવાથી સોનોગ્રાફી કરાવી.. અડીયલ એક ગાંઠ લીવરમાં રમતી રમતી થોડી મોટી થઈ તો બ્રેસ્ટમાં પણ તોફાન શરૂ થયું. હેવી ડોઝની ટ્રીટમેન્ટ શરૂ થઈ પણ સાઇડ ઇફેક્ટ વધી ગઈ.. હું તો વગર મેકપે કાળી ભુરી દેખાવા લાગી.. દવા ગરમ પણ બહુ પડી.. એને બાજુએ મૂકી બીજી ટ્રીટમેન્ટ શરૂ.. એમાં ડાયાબીટીસ તોફાને ચડ્યું.. એને કન્ટ્રોલ કરવા ઈન્સ્યુલીન શરૂ. વચ્ચે વચ્ચે.. વિવિધ ટેસ્ટ તો ખરા જ.. એક બાજુ બિઝનેસ સાવ બંધ ને ખર્ચાનાં મીટર એકદમ ઉપર.. 

એમાં સપ્ટેમ્બર ૨૦૨૦ બેક્ટેરિયલ ઇન્ફેક્શન થયું.. તાવ.. વોમીટ.. લુઝ મોશન.. અમારાં ફિઝિશિયન ડૉક્ટર હોસ્પિટલમાં એડમિટ થાઉં તો જ ટ્રીટમેન્ટ કરે એમ હતાં. છેવટે મારાં કેન્સરના ડૉ. પદ્મશ્રી પંકજભાઈ શાહ મારી વહારે આવ્યા. મારી મેન્ટલી.. ફિઝિકલી રજેરજ જાણે. એમણે ફોન પર દવા લખાવી અને એનાથી કન્ટ્રોલ થયો. એ તો ૪ ૫ દિવસ જ રહ્યું પણ ઇમ્યુનિટી સાવ ડાઉન એટલે એક મહિનો હેરાન થઈ.. હા ડાયાબીટીસે તોફાન ઓછું કર્યું એટલે એને ઇન્સ્યુલિનના ઇન્જેક્શનથી છુટકારો મળ્યો.

8 ઓક્ટોબર ૨૦૨૦ બ્લડ ટેસ્ટ અને સોનોગ્રાફી.. બધા રિપોર્ટ અડીયલ..

તાત્કાલિક ૨૦૦૮ માં પૉટ મૂકી કૅમો લીધાં હતાં એમ ફરી પૉટ મૂકી કૅમો લેવાનાં શરૂ કર્યા.12 ઓક્ટોબરે પહેલો કૅમો. ઘરનાં બધાનું ધ્યાન માત્ર મારાં પર છે. ‘અપુન તો ઘર કા સેલિબ્રિટી હો ગયા રે..’ 

સાઇડ ઇફેક્ટ બહુ રહે છે.. સતત કોઈ ને કોઈ મારી સાથે હોય જ. ડાયાબીટીસ પણ વધે છે. ચહેરા પર ને આંખમાં ગરમી વધી.. બરડો આખો ગુમડાની જેમ દુઃખે. ડૉ. જ્યારે પણ ફોન કરી વાત કરીએ તરત બધું સાંભળી દવા જણાવે એથી 6 દિવસે કન્ટ્રોલ થયો પણ બીજા જ વિકમાં 19 ઓક્ટોબરે બીજો કૅમો આવ્યો. કૅમોની ટ્રીટમેન્ટ બદલાઈ.. 3 કલાકે દવાઓ ચડી પણ એની આસપાસનો સેટિંગ સમય.. એ પહેલાં ડૉ. ની એપોઇન્ટમેન્ટ.. એ સમય.. ડૉ બધું શાંતિથી સાંભળે.. બહુ જ પોઝિટિવ એટીત્યુડ હોય છે એમનો શરૂથી જ. એટલે જ 12 વરસથી એમની પાસે જ બતાવવાનો મારો આગ્રહ હોય છે. ટૂંકમાં આખો દિવસ હોસ્પિટલમાં ગયો. રાત્રે ઘરે આવ્યાં. 

જોઇએ આ વખતે કેટલી સાઇડ ઇફેક્ટ રહે છે.. 2 દિવસ પછી ખબર પડવા લાગે. રાત્રે ઊંઘ ન થઈ બરાબર. અત્યારે ચહેરા પર થોથર.. માથું ભારે.. તાવ નથી પણ ચહેરા પર ગરમાવો ખૂબ ફિલ થાય છે. ટોટલ આરામમાં. ઉપર મારી રૂમમાં જ બધું સવારથી રાતનું મેનુ કે મને જે જોઇએ એ આવી જાય. કોઈ ને કોઈ હોય જ સાથે.

હું લગભગ અઢી વર્ષ થવા આવ્યાં ફેસબુક ઓછું વાપરતી થઈ છું. સવારે થોડીવાર ને રાત્રે સૂતી વખતે જરા નજર કરું.

આંખમાં પણ ઝળઝળિયાં થયા કરે.. વાંચવા લઉં તો ઘડીમાં ડબલ દેખાય યો ઘડીમાં ઝાખું… તો યે હું તો ઠોકે રાખું લખવાનું… મારે લખવા સાથે કામ.. વાંચનારાને જે અર્થ કાઢવો હોય એ કાઢે. એ તકલીફ તો બીજો કૅમો લેવાનો સમય થયો તો યે બંધ નથી થઈ હો.. તમે જ કહો.. મને ગૂંથવા પણ જોઇએ.. ગૂંથતાં દોરી ડબલ દેખાય તો બન્ને સોયામાં લઈ લઉં હોં.. ક્યાંક જે જવા દઉં એ જ સાચી હોય તો!

કૅમો લીધાન બીજા વિકમાં લુઝ મોશન કહે મારું કામ.. ન દિવસ જુવે ન રાત.. એમાં ફિશરે ઉપાડો લીધો. 8 દિવસમાં એટલી બધી એલોપેથીની ગોળીઓ.. ઘરગથ્થુ ઉપાયો.. જાયફળ, ખસખસ, એલચી ને સાખર. બધાંનો ભુક્કો પણ 3 ટાઇમ ખાતી.. પણ એ અડીયલ બંધ થવાનું નામ જ ન લે. છેવટે ડૉ. રે લખેલા 9 ઇન્જેક્શન મોશન બંધ કરવા લીધા.. એક તો કોરોનાને લીધે ઘરમાં કડક નિયમો ચાલે.. બહારની વ્યક્તિ ઘરમાં તો આવી ન શકે એટલે બાજુમાં અમારું જ ઘર છે ત્યાં રૂમ ખોલી દિવસમાં 3 વાર ઇન્જેક્શન લેવા જવાનું.. પછી એ જગા… એટલે કે મેં જ્યાં ઇંજેક્શન લીધું હોય, શરીરનો એ પાર્ટ.. સેનેટાઇઝ થાય. કેમ કે ત્યાં જે કમ્પાઉન્ડરે ઇન્જેક્શન આપ્યું હોય એમનો હાથ લાગ્યો હોય..

આમ તો નહાવું પડે પણ દિવસમાં 3 ટાઇમ મારી શારીરિક હાલત ન હતી એથી આવો ઉપાય અપનાવ્યો. તો યે કઈ ન વળ્યું.

છેવટે વિશાએ ક્યાંક જાયફળનો એક પ્રયોગ વાંચ્યો. એ મને પીવડાવ્યું. જાયફળનો પાવડર કર્યો. એક કપ ગરમ પાણી કરી એમાં એ પાવડર નાથી દીધો ને કપને ઢાંકી દીધો. થોડીવાર પછી કાવાની જેમ પીધો. દિવસમાં 1 વખત. 2 દિવસ સુધી.. ને ચમત્કાર.. લુઝ મોશનને છેવટે નવમે દિવસે ભાગવું પડ્યું. પણ ફિશરની ઉપાધિ કહે મારૂ કામ!

આ વખતનાં કૅમોની સાઇડ ઇફેક્ટનો 

અનુભવ લ્યો સ્ટોરી રૂપે :

‘આ હાળી કૅમોની ટ્રીટમેન્ટ બીજા પણ અલગ અલગ ખેલ કરાવે હોં.’

એમાં થયું એવું કે અમે સખીઓ પોતાનાં ખટ્ટમીઠાં અનુભવો વાગોળતી લો ગાર્ડનના બગીચે બેઠી હતી. ત્યાં એક ટકોટાઉવાળી સખી ક્યારની નિજાનંદમાં ખોવાયેલી લાગતી હતી તે ઉવાચ.. ને અમારાં કાન સરવા થયાં… હાશ… કંઇક તો બોલી… અમને તો એમ જ કે આ બોલકીની જીભ આજે ખોવાઈ ગઈ છે.

એનો અવાજ સાંભળી હું તરત ઉવાચ..

‘કહે ને યાર, નવો શું ખેલ ચાલી રહ્યો છે?’

ને એ તાનમાં આવી ગઈ…

‘જવા દો ને યાર… તમે બધીયુને બાધરૂમ શિંગરની વાત ખબર હશે… આમાની મારી સાથેની ઘણી ખરી બાધરૂમ શિંગર પણ હશે જ..’

બધી સાથે જ બોલી ગઈ,

‘ હા હવે! એ તો હોઈએ જ ને… પણ વાત કંઇક બીજી છે કહેને… મોણ નાખ્યાં વગર..’

ને એ બોલી,

‘હું તો બાથરૂમ સિંગર વેડા કરતાં કરતાં.. મારું કામ પતાવતાં.. 

હવે જવા દો ને વાત…’ કહીને અટકી.

બધી ચૂપ.. એમાંની એક બોલનારની મનોસ્થિતિથી વાકેફ… બોલી,

‘અરે કહે કહે અમે સાંભળશું.’

મોં ખોખરતાં એ બોલી,

તમને ખબર તો છે કે મને ફિશરની તકલીફ છે, પણ આ કૅમોએ ભારે કરી. એ દવા શરીરમાં ફરતાં ફરતાં મને નચાવતી રહી.. ઘડી ઘડી બાથરૂમમાં ભગાડતી રહી. ને એમાં ફિશર આડા પાટે ચાલી. ફિશરને નાથવા જે ટ્યુબ હાથમાં લઉં એ ક્યારેક સાથ આપે તો ક્યારેક અડીયલ થાય ને અંદર જ અટકી પડે.. એટલે એને સીધી કરવા મારે આડા તેડા થવું પડે.. (પહેલાથી વિચાર્યું તો હોય નહીં કે આમ આ જગ્યાએ નાચવું પડશે) ને સેફટીપીનથી એ ટ્યુબને સીધી દોર કરવી પડે.. ત્યારે એ સીધી ચાલે.. ને સરર કરતું એનું દવા રૂપી પ્રવાહી બહાર આવે.. હવે તમે જ કો.. આવા તે કઈ ખેલ હોય! પણ હું કહું છું.. હા હોય હોય ને હોય…!

…લતા સોની કાનુગા